Міраслаў Адамчык

Зімовы партрэт паэта.

***
Хоку Басё і
японскага віскі на
тры пальца… Вось
і ўсё, што шчыра люблю
з той усходняй культуры.

***

Эх, шкода, Басё
не пакаштаваў віскі
з выспы Хакайда.

***
Уразіла назіранне гностыкаў, якія лічылі, што Хрыстос, як узнёсся на неба, то парушыў размеркаванне сфераў, каб людзі перасталі звяртацца непасрэдна да зорак.

Адаму Глобусу — 52!

***
Водар верасня,
у духоўцы сушацца
белыя грыбы.

Прывёз з лесу кошык баравікоў!

***
Летам занатоўваў думкі ў папяровы блакнот, але не ўсё змагу перапосціць у ЖЧ, папера вытрымлівае ўсё, без спрэчак, тлумачэння і выбачэнняў. Цяпер перакананы, што дзённік шчыра весці можна адно на паперы, не публічна.

Кацярына і выстава, 2010.

З папяровага дзённіка
***
Недалёка ад дому дзіцячы сіроцкі прытулак лагернага тыпу, дзеці калючыя і навязлівыя, як дзядоўнік, падумалася, што дапамагаць дзіцячым прытулкам, як паліваць пустазелле, добры занятак для папулістаў палітыкаў.

Рыжскі наватвор дом Чарнагаловых, 2010.

***
Былі спадзяванні, што паўночная готыка зойме пачэснае мейсца сярод сімвалаў Латвіі, але чыноўнікі з Еўрасаюза параілі сканцэнтраваць намаганні ў рэстаўрацыі на двухпавярховай драўлянай местачковай архітэктуры і не паглыбляцца ў нямецкую чырвоную цэглу.
Атрымалі з Еўропы на саламяны капялюш, кашулю вышыванку і лапці замест лакавых ботаў.

Пад катам яшчэ пару здымкаў Рыгі.

1 верасня – час вяртацца з летніх вакацый за стол, да ўспамінаў пра сонца, мора і цяпло.

Успаміны пра Рыгу, 2010.

Нядаўна вярнуўся з мора, гэтым летам нарэшце па сапраўднаму ацаніў і палюбіў прахалодную Балтыку.

Балтыка, Юрмала, 2010. Пляменнік Макс і сабачка Тоні.

З усіх ня лічбавых гаджэтаў сённе самыя жыццёва важныя вентылятар і кандыцыянер, з напояў – шклянка простай вады.

Шклянка простай прахалоднай вады!