Сынкавіцкая гатычная царква Святога Міхаіла.
Сынкавічы,17.05.2010.
Цудоўны твор беларускай готыкі, але ж поруч праз дарогу кароўнікі, і так невыносна тхне гноем, саладжавым трупным, як быццам недзе адкрыты скатамагільнік. Я двойчы гэтай вясною быў у Сынкавічах, у красавіку і ў траўні, і абодва разы немагчыма выйсці з машыны, гэтак моцна па носе біў пах гнілля, што ўжо было ані да архітэктуры, і не да сабору, і хацелася хутчэй бегчы далей. Такая бяда… Мажліва зімою, калі ўсё наўкола замерзне, можна будзе яшчэ раз вярнуцца да храма.
Вёска Сынкавічы, 17.05.2010.
Гэты аб’ект прамысловай архітэктуры ў Сынкавічах уразіў болей за знакамітую царкву.
Па дарозе з Рыгі да дому некалькі разоў спыняліся ў лясочках…
Сакавік, час збіраць бярозавы сок!
Сёння брат падарыў томік паэта вандроўніка Танэда Сантока, а я для сябе пераклаў і занатаваў пару радкоў з японца.
***
Вось-вось выпадзе зуб, а я ўсё ў дарозе.
***
Заўтра Новы год –
прыгажэй парэжу рэпку.
***
Сцу і струмень
кірую ў бок
адкуль чуецца джаз.
Часнык і верацяно.
У Мінску другі дзень добры марозік, раніцай пад мінус 20, ажно снег пасінеў!
Мінск, вялікі тэатр оперы і балета Беларусі.
***
Дубы на груду
патанаюць ў тумане.
Дарога ў Вільню.
***
Скінула лісце
ці прачнецца вясною
дрэўца ля дома.
Вясновая Прыпяць.
***
Кладка праз рэчку
хісткая . Сцеражыся
восеньскай вады.
Рэчка Іслач пад Ракавам, 17.10.2009.
***
Кастрычнік! Нёман
і нават качкі колеру
кастрыцы.
***
Паэтычны фэст,
а поруч Нёман патанае
ў тумане.
